آماتور

سیمای جامعه ایرانی

amatour — Thu, 12 Nov 2009 09:17:25 GMT

1-ایران رکورد دار فرار مغز ها و نخبگان است. به گونه ای که روزانه 3/2 نفر با درجه تحصیلی دکترا و 15 نفر با درجه تحصیلی کارشناسی ارشد کشور را ترک کرده اند. به این اضافه کنید که بیش از 90 درصد برگزیدگان المپیادهای علمی که برای تحصیل جذب دانشگاههای برگزیده دنیا می شوند به میهن باز نمی گردند.

2- بر اساس آمار اعلام شده توسط وزارت بهداشت، بیماری روانی دومین بیماری شایع کشور است. این گزارش شیوع اختلالات روانی در جمعیت بالای 15 سال کشور 21.3 درصد در مناطق روستایی و 20.9 در مناطق شهری برآورد کرده است. بر اساس همین گزارش هم اکنون 101 هزار بیمار روانی مزمن شناخته شده در کشور شناسایی شده اند که از این تعداد 67 درصد مرد و 33 درصد نیز زن هستند.

به گفته یک کارشناس: میزان شیوع بیماری های روانی در کشور 15تا 20درصد است که 5 تا10 درصد آن را افسردگی تشکیل می دهد. همچنین به گفته معاونت سلامت بهداشت روان 15 میلیون افسرده و بیمار روانی در کشور داریم. براساس گزارش سازمان ملی جوانان، بهداشت روانی نیمی از جوانان زیر 29 سال کشور نگران کننده و هشداردهنده است؛ به طوری که 3/4 درصد جوانان در سلامت روانی خود دچار مشکل جدی بوده و 2/40 درصد از مشکلات روانی رنج می برند.

نتایج پژوهش های گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران هم حاکی از ان است که در پی تغییرات سیاسی و اجتماعی شیوع اختلالات روانی نسبت به 10 سال گذشته رشد 60 درصدی داشته است و تنها شیوع این اختلالات در تهران 2/34 درصد است.

3- بر اساس گزارش سازمان ملل، ایران بالاترین آمار مصرف مواد مخدر در جهان را دارد. تهران نیز یکی از کلانشهرهای اعتیاد است.در ماه اکتبر سال جاری میلادی دفتر مقابله با مواد مخدر سازمان ملل گزارش سالانه مصرف این مواد در جهان را منتشر کرد. بر اساس این گزارش ایران و روسیه دو کشوری هستند که بالاترین مصرف مواد مخدر دنیا را دارند.

خبرگزاری دانشجویان، ایسنا،نیز از قول معاون امور فرهنگی و پيشگيری سازمان بهزيستی استان تهران اعلام کرد که سن شروع اعتیاد در استان تهران در ۸۳ درصد موارد در رده سنی پایین‌تر از ۳۰ سال است. دکتر محمدرضا قديرزاده همچنین گفت كه ۴۱ درصد مراجعه‌کنندگان به مراکز دولتی ترک اعتیاد را نوجوانان زير ۲۰ سال تشكيل می‌دهند. همچنین به گفته معاون اجرایی ستاد مبارزه با مواد مخدر 2 میلیون معتاد به مواد مخدر در ایران زندگی می کنند.

البته معاون دارو و غذای دانشگاه علوم پزشکی در یک همایش استانی آمار دیگری از تعداد معتادان و مصرف کنندگان مواد مخدر اعلام کرده است: در حالی که ستاد مبارزه با مواد مخدر تعداد معتادان کشور را کمتر از دو میلیون نفر می داند اما بر اساس آخرین آمار اعلام شده از سوی وزارت بهداشت سه میلیون و 700 هزار مصرف کننده تفننی مواد مخدر در کشور داریم که از این تعداد یک میلیون و 200 هزار نفر مصرف کننده دائم مواد مخدر بوده و 250 هزار نفر نیز معتاد تزریقی هستند.

به گفته او مصرف و اعتیاد به مواد در مردان 4 تا 8 برابر زنان و میانگین سنی مصرف کنندگان حدود 42 سال است وبیشتر مصرف کنندگان در بین سنین 30 تا 45 سالگی قرار داشته و سن کنونی مصرف کنندگان حشیش و هروئین از سن مصرف کنندگان تریاک و شیره پایین تر است. در همین راستا مدیرکل امور اجرایی ستاد مبارزه با مواد مخدر از افزایش 400 درصدی کشفیات شیشه و مواد مخدر صنعتی خبر داده و ان را نشانه افزایش تقاضا برای این ماده دانسته است. همچنین بنا بر اظهارات این مقام محلی درصد افرادی که مصرف کننده هروئین، الکل و حشیش بوده و در گروه سنی 15 تا 24 سال قرار دارند قابل توجه است. میانگین سن شروع شده در مورد سیگار 21.4 سال، الکل و حشیش 21.8 سال، تریاک 27.4 سال، شیره 28.8 سال، داروهای محرک، 30.8 سال و بوپرنورفین 29.8 سال است

بر اساس گفته های این استاد دانشگاه هر دو ساعت یک فرد معتاد در ایران جان خود را از دست می دهد به گونه ای که سالانه 4 هزار و 320 نفر بر اثر سوء مصرف مواد مخدر جان خود را از دست می دهند.

این در حالی است که بر اساس تحقیقات صورت گرفته توسط پژوهشگران مستقل که درباره آسیب های اجتماعی از جمله اعتیاد به مواد مخدر در ایران مطالعه و تحقیق می کنند آمار واقعی معتادان در ایران رقمی بالغ بر 5 میلیون نفر می باشد.

4- بنا بر اخرین امار انتشار یافته در سمینار وضعیت خودکشی در ایران و راههای پیشگیری از آن؛ میزان خودکشی در ایران 8/5 در 100 هزار نفر است.به گفته کارشناس اداره سلامت روان وزارت بهداشت، 70 درصد خودکشی ها توسط گروه سنی 15 تا 30 سال صورت می گیرد.

اردیبهشت ماه سال 1387 وزارت بهداشت با انتشار گزارشی اعلام کرد به طور متوسط، روزانه 13 مورد خودکشی در کشور با میانگین سنی 29 سال اتفاق می افتد. میزان خودکشی از 3/1 در 100هزار نفر در سال 1363 به 6 در100 هزار نفر در سال 1383 رسیده است. میزان خودکشی طی سال های 1384، 1385 و 1386 به ترتیب 8/5، 65/5 و 6/5 در 100 هزار نفر جمعیت است . اگر چه مقامات دولتی مدعی شده اند که خودکشی در ایران در یک سال گذشته رو به کاهش بوده است اما به گفته کارشناسان در 40 سال گذشته میزان خودکشی در سنین 24-15 سه برابر شده است.

5-چرا چنین شده است و سیمای جامعه ایرانی تا به این حد آشفته است؟

براساس گزارش نشریه تحقیقات اقتصادی خاورمیانه نرخ واقعی بیکاری در ایران 40 درصد و براساس اعلام سازمان ملی جوانان این نرخ در میان جوانان 25 درصد است . این درشرایطی است که مرکز آمار ایران نرخ بیکاری در ایران را 3/12 درصد اعلام کرده است. بر اساس همین پژوهش ها بالاترین نرخ بیکاری مربوط به جوانان 20 الی 24 ساله است که طبق استانداردهای بین المللی باید5/1 برابر بیکاری بزرگسالان باشد در صورتی که در کشور ما 5/2 برابر است.در کنار این نرخ بیکاری تحصیل کردگان نیز23 درصد است. علاوه بر این افزایش تورم سبب شده تا شرایط زندگی برای نسل جدید سخت تر شود.در کنار عوامل اقتصادی، شرایط اجتماعی و سیاسی جامعه نیز در سالهای اخیر خوشایند نبوده است. علاوه بر سخت گیری های خیابانی و محدودیت های فرهنگی و اجتماعی هم اکنون بخش غالب جامعه با نیروی حاکم شکاف داشته و به ان بی اعتماد است. به گونه ای که دانشگاهها در سالهای اخیر به مراکزی برای بیان اعتراضات به دولت تبدیل شده است. برای همین به نظر می رسد نسل جوان ایران یا باید دچار انزوا شده و به دام اعتیاد و خودکشی بیافتد، یا بار سفر ببند و دیار مادری را به فراموشی بسپارد و یا برای ساختن فردای بهتر بکوشد که البته راه سوم این روزها هزینه بسیار داشته و چندان به مذاق دولت خوشایند نیست. اما چه خوش باشد و چه نه این سیمای جامعه ایرانی است و راهی که برای آینده باید برگزیند.

این آمار های لعنتی

amatour — Wed, 11 Nov 2009 08:20:49 GMT

گاهی وقت ها زیاد لازم نیست که دنبال سوژه بچرخی. همین خبر انلاین چند مورد آمار منتشر کرده که برای اتهام سیاه نمایی کافیه.شاید سیاستمدار جماعت با دیدن این امارها آرزوی نابودی علم امار رو داشته باشند اما چه می شود کرد که واقعیت همینه.

رتبه اول ایران در فرار مغزها

افزایش شمار زندانیان

بیسوادی 14 درصدی جمعیت ایران

می دونید چرا جمعه ها دل میگیره؟ این را بخوانید شاید متوجه شدید.

این مجلس نازنین2

amatour — Tue, 10 Nov 2009 07:50:18 GMT

سال قبل همین فصل بود که مجلس هشتمی ها قصد داشتند محمود احمدی نژاد را بکشانند مجلس و از او سوال بپرسند اما مثل خیلی دیگر از تصمیم های مجلس از دستور کار خارج شد. آن روزها طنز گونه ای نوشتم با عنوان مجلس نازنین. امسال هم بعد از این که تمام هیاهوهای مجلس نشینان برسر لایحه هدفمند شدن یارانه ها بی تاثیر بود و دولت بازهم آن طور که خودش می خواست از مجلس رای گرفت، گزارشی نوشتم با عنوان محمود و مجلس.شایسته تر نیست که مجلس نمایندگان ملت تغیییر نام بدهد به دستگاه تصویب خواست های قانونی و غیرقانونی دولت....

بی عنوان

amatour — Mon, 09 Nov 2009 10:56:38 GMT

در ادامه پست قبلی این خبر را هم بخوانید.به نظر شما ماهی ۳۳۳۳تومان به کجای زندگی یک نفر می رسد؟دلیل کمک به ۱۳۱ هزار نفر در کشورهای دوست و همسایه چیست؟آیا به انها هم ماهی ۳۳۳۳ تومان کمک می شود؟این زکات ها که مردم می پردازند باید خرج چه شود؟کارکرد نهادهای حمایتی در ایران چیست؟

** بیماران روانی رتبه دوم بیماری در ایران

***من از روزهای بی رفیقی سخت هراسانم. این روزها بهنام محمودی بازمانده رفقای دوران نوجوانی و جوانی که سن رفاقتمان دو رقمی شده است در بیمارستان بستری است. او این روزها شریک خیلی از خاطرات قدیمی من است. به امید سلامتش

****یاشار دارالشفاء هم در شمار بازداشتی های اخیر است.او امسال در کارشناسی ارشد رتبه اول علوم اجتماعی گرایش توسعه و رفاه را داشت.چشم به راهش هستیم.

****حق دارم اگر متهم به نق زنی نشوم بگویم از این روزها بدم می آید.هر چه فکر کردم برای این پست عنوانی نیافتم...

گشاده دستی !!

amatour — Sat, 07 Nov 2009 10:41:49 GMT

مدیر کل کمیته امداد استان تهران با افتخار اعلام کرده است که در شش ماهه نخست سالجاری ۷ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان به ۵۶ هزار و ۴۰۰ خانوار تحت پوشش کمک کرده است.

چهار عمل اصلی در کمک های آقای مدیر کل و نهاد محترمشان گواه می دهد که به طور متوسط شهمر هر خانوار در شش ماه رقمی نزدیک به ۱۳۳ هزار تومان بوده است که برای هر ماه تقریبا ۲۳ هزار تومان خواهد بود.

حالا حساب کنید که اگر هر خانواده تنها چهار عضو داشته باشد سهم هر یک از آن ها از این گشاده دستی چقدر خواهد بود؟ سخت نیست ماهیانه ۵۵۴۰ تومان!

جالب تر این که خود ایشان گفته است درآمد صندوق های صدقات در همین دوره زمانی ۹ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان بوده است.

حالا شما فکرش را بکنید دستگاه عریض و طویل که پز کمک به دیگران از جیب مردم را می دهد انتظار دارد با این گشاده دستی عجیب و غریب مردم چگونه زندگی اشان را بگذرانند؟

بر سفره دیگران نشستن

amatour — Tue, 03 Nov 2009 11:11:01 GMT

چه كسی گفته است كه خطر آمریكا از خطر شوروی جدی‌تر است؟ چه كسی گفته است كه مبارزه با سرمایه‌داری و امپریالیسم از مبارزه با كمونیسم مهم‌تر است؟ اگر هم بنا بر تسخیر باشد، تسخیر سفارت شوروی بر تسخیر سفارت آمریكا ارجح است. ما مخالفیم.
این سخنان محمود احمدی نژاد است که ان روزها می خواست به همراهانش در دفتر تحکیم وحدت بقبولاند که شوروی خطرناکتر از امریکا است. حال اما سی سال بعد نه تنها دانشجویان طرفدار تصرف سفارت امریکا از گردونه مدیریت در جمهوری اسلامی حذف شده و به بند رفته اند بلکه دولت دهم به ریاست محمود احمدی نژاد در شمار متحدان استراتژیک روسیه(همان شوروی سابق) است.

شاید اگر رسانه نبود و تاریخ یک نفر می توانست این گونه این همه چرخش ها و تناقض ها را بپوشاند اما همیشه تاریخ روایت گر بی طرفی است که واقعیت ماجرا را بیان می کند. شاید بتوان چند صباحی بر سفره دیگران نشست و بر صاحبان ان سخت گرفت اما برای همیشه نمی توان واقعیت را از همه پنهان کرد.

* محسن میردامادی یکی از اعضای حلقه اول تسخیر سفارت امریکا در بند است

** پرونده شهروند برای ۱۳ آبان و نقش احمدی نژاد در آن ماجرا.

**سرمایه هم به محاق رفت.این شیرینی معاون جدید است و البته همان فضای بانشاطی که وزیر وعده اش را می داد.

اداره جهان!!

amatour — Sun, 01 Nov 2009 12:46:18 GMT

۱- ما در شاخص آزادی رسانه در میان ۱۷۵ کشور دنیا مقام ۱۷۲ ام را داریم.

۲- در سنجش تبعیض جنسیتی هم در میان۱۳۴ کشوری که رتبه بندی شده اند جایگاه ما ۱۲۸ ام است.

۳- مجمع جهانی اقتصاد هم رتبه پاکدامنی اقتصادی ایرانیان را در میان ۲۰۰ کشور دنیا، ۱۴۱ اعلام کرده است.

حالا به نظر شما این گفته کردان ( همان وزیر کشور سابق که تق مدرک قلابی اش درآمد و آب از آب تکان نخورد) که به سان رییس اش می گوید ما واقعا برای اداره جهان برنامه داریم به چه معناست؟

هر دم از این باغ بری می رسد

amatour — Sat, 31 Oct 2009 09:47:08 GMT

۱- شنیدم سید ایمان حیاتی به جرم انتقاد از وضعیت خبرنگاران از محل کارش اخراج شده است.این هم نمونه ای از تحمل صدای مخالف انتقاد حق ماست....فکر می کنم یک بار پیش از این و در یک میزگرد به ایمان گفتم که مشکل یک رسانه چیست و چرا امکان انتشار ویژه نامه ها مقدور نبود.البته آن بخش از گفته ها سانسور شد چون درد دل خودمانی بود. حالا شاید او نیز درک کند که من چه می گفتم.

۲- دو هزارمین شماره ولایت در روز چهارشنبه۶ آبان یک شاهکار بود. تیتر اول این نشریه ۲۵ ساله به این اختصاص داشت که شمارگان ولایت به دو هزار رسید. تا آنجا که سواد ناقص من یاری می کند شمارگان یعنی تیراژ و نه تعداد شمارهای پی در پی که یک نشریه منتشر می کند. اما گویا از نگاه دست اندرکاران قدیمی ترین نشریه استان قزوین شمارگان یعنی همان شماره های مسلسل.برای دیدن صفحه اول این وزین نامه می توانید به سایت ولایت بروید و شماره روز ۶ آبان ماه آن را مشاهد کنید.

مشکل حل نشده ما

amatour — Wed, 28 Oct 2009 11:06:42 GMT

گویی بعد از مدتها بار دیگر خبرنگاران بومی قزوین یاد مشکلات صنفی اشان افتاده اند و از دشواری های این حرفه می گویند.با بخش زیادی از نظرات ایمان حیاتی موافقم.به ویژه با این قسمت از نوشته اش:(آنهایی که می گویند نشریات استان نان نمی دهند، دروغ بزرگی می گویند و دروغ هر چقدر بزرگ تر باشد، باور پذیرتر است. روزنامه های استان نان می دهند اما به دو یا سه نفر محدود که خودشان هم این موضوع را خوب می دانند.

اما من معتقدم مشکل جای دیگری هم هست. انجا که ما نهاد صنفی مستقل از دولت و کارفرما نداریم. شاید بگویید خانه مطبوعات یک نهاد صنفی است اما من معتقدم خانه مطبوعات یک نهاد دولتی - کارفرمایی است. به گونه ای که سهم مدیران نشریات در آن بیشتر از خبرنگاران است(راستش من چون عضو خانه نیستم اصلا نمی دانم چه کسانی الان در آن مسوولیت دارند اما تا انجا که ذهنم یاری می کند بیشتر کسانی که در انتخابات رای آورده بودند در شمار مدیران یا افراد نزدیک به مدیران رسانه ها بودند که فن رپرتاژ گیری را به نحو احسن بلدند) و بیش از آن که به دنبال احقاق حقوق صنفی خبرنگاران باشد در پی تامین منافع و خواست های مدیران نشریات است. بد نیست اگر دست اندرکاران خانه گزارشی به خبرنگاران عضو خود بدهند که جز تعاونی مسکن و توزیع مرغ و قارچ و چند نشست دور میز غذا و تفریح دست جمعی برای حق بیمه، دستمزد و سختی کار آن ها چه کرده اند.شاید ما بی خبرانیم.

چندی قبل قصد داشتم در همین رابطه با گروهی از آنان که می نوشتند یا می نویسند هنوز به گفت و گوی مکتوب بنشینم که فرصتش مقدور نشد.اما اکنون که بحث باز شده است از دوستانی که دغدغه این حوزه را دارند دعوت می کنم تا در این باره بنویسند.البته اگر حالش را داشتند و برایشان مهم بود.

** پیش از این از حسین کشاورز وقت خواسته بودم تا با او در این باره به گفت و گو بنشینم. حال می خواهم از همگان دعوت کنم تا در یک نشست وبلاگی به این موضوع بپردازیم.

***این یاداشت را هم با عنوان مساله ای به نام فقرا بخوانید

از هر دری3

amatour — Tue, 27 Oct 2009 07:22:18 GMT

*****دلم نیامد این را تنها بخوانم:کاش روزنامه نگار نمی شدیم.

۱- به بهانه سالروز تولد دکتر بهشتی یادداشتی برای اعتماد نوشتم که با چند خطی حذف و تغییر منتشر شده است.( اصل این مطلب را در ادامه بخوانید)

۲- مطلب سرکار خانم شریف نژاد در باره وضعیت روزنامه نگاران قزوینی خواندنی است و البته درد اور.من بر این باورم خالی شدن رسانه ها از محتوا رنج آور تر است و این که با عنایت به روابط عمومی ها و سایت ها باری به هر جهت صفحات را پر می کنند خجالت اور.اما گوش اگر گوش مدیران و ناله ناله روزنامه نگاران آنچه به جایی نرسد البته فریاد است.

۳- من بی پولی حمید نعمت اله را دیدم. فیلم خوبی است. خنده و گریه تلخ و روایت دیگری از آدم های بیچاره داستان های نعمت اله.به چند نفری هم توصیه کردم فیلم را ببیند. شما هم اگر فرصت داشتید این روایت نزدیک به واقعیت از جامعه ایرانی را ببینید.

۴- این روزها که از کنار پارک هشت بهشت رد می شوم ساختمان در دست ساختی را می بینم که روزگاری قرار بود خانه نهاد های مدنی در قزوین باشد و حالا گویا بعد از قلع و قمع نهاد های مدنی تصمیم گرفته اند آنجا را هم فرهنگسرا کنند و در آن علاوه بر کلاس های جبرانی مدارس، خیاطی و گلدوزی و آشپزی هم یاد بدهند.این هم فعالیت مدنی است دیگر....

۵- ........